Ten wykład to kompleksowe spojrzenie na angielski rzeczownik. Skupia się na tworzeniu liczby mnogiej, sposobach wyrażania znaczeń przypadków, rzeczownikach pochodnych oraz na rodzaju gramatycznym. Każde zagadnienie pokazane jest na wielu przykładach, z podkreśleniem różnic w stosunku do języka polskiego. Dzięki temu porządkuje wiedzę i koryguje uproszczenia poznane „po łebkach”.

Liczba mnoga: prosta końcówka -s

Na początek zasada najczęściej kojarzona z liczbą mnogą: dodanie -s. Wykład podkreśla, że to metoda dobra tylko dla pewnej grupy rzeczowników. Dla większości, które nie kończą się zgłoską syczącą, samogłoską -o ani -y poprzedzonym spółgłoską, liczba mnoga powstaje właśnie przez -s. Przykłady: a boy – boys, a teacher – teachers, a cat – cats, an apple – apples, a play – plays, a big tree – big trees, an old car – old cars. Zobacz też zdania: They liked only few teachers in their new school. Once we had three dogs, now we have only one.

Kiedy dodać -es i zmienić -y na -i

Druga grupa to rzeczowniki kończące się zgłoską syczącą lub -o oraz te z -y po spółgłosce. W takich wypadkach tworzymy liczbę mnogą przez dodanie -es, a końcówkę -y zamieniamy na -i. Wskazane są końcówki: -s, -ss, -sh, -ch, -x, -o oraz -y. Przykłady: a bus – buses, a kiss – kisses, a green bush – green bushes, an old branch – old branches, a box – boxes, a tomato – tomatoes, a fly – flies, a baby – babies. W zdaniach: There are planty of different trees and bushes in his garden. Don’t flies bother you?

Nieregularne liczby mnogie

Nie wszystkie rzeczowniki poddają się prostym końcówkom. Pewna grupa tworzy liczbę mnogą przez wymianę samogłoski w rdzeniu wyrazu. Typowe przykłady to: a man – men, a foot – feet, a tooth – teeth, a goose – geese. Wykład podkreśla, że tworzenie liczby mnogiej może zaskakiwać wielością sposobów i prezentuje kilka z kilkunastu zasad, które ułatwiają opanowanie tematu. Taka wiedza pozwala uniknąć fatalnych błędów, chociażby takich jak: a fish – fishes (ryba – ryby). W analogiczny sposób omówione są wszystkie sposoby tworzenia liczby mnogiej rzeczownika angielskiego.

Przypadki po angielsku: jak to działa

Kolejne zagadnienie to „odmiana przez przypadki”, zasadniczo różna niż w języku polskim. Zamiast odmiany końcówek, angielski używa przyimków i konstrukcji dzierżawczych. Ilustruje to przykład rzeczownika żywotnego: the student. M (kto?) – the student. D (kogo?) – of the student; the student’s. C (komu?) – to the student; for the student. B (kogo?) – the student. N (z kim?) – with the student; by the student. Msc (o kim?) – about the student. Dzięki temu łatwo powiązać polskie pytania przypadków z naturalnymi angielskimi wyrażeniami.

Rzeczowniki pochodne i rodzaj gramatyczny

Rzeczowniki pochodne powstają z innych części mowy po dodaniu charakterystycznych przyrostków, co czyni je łatwymi do rozpoznania. Wykład wskazuje typowe końcówki: -ation, -ition, -tion, -sion, -ssion. Przykłady: legislation, examination, composition, satisfaction, celebration, repercussion, allusion. W zdaniach: It was no surprise that his composition amazed everyone. All the examinations have been already passed by us. Omówiony jest także rodzaj: męski, żeński i nijaki. W polskim i angielskim nie pokrywa się on całkiem tak samo: boy – he, girl – she, gate – it, bike – it.