To praktyczny przewodnik po SOLID, filarach programowania obiektowego, diagramach klas UML oraz najpopularniejszych wzorcach projektowych w C# (.NET). Celem szkolenia jest tworzenie kodu, który łatwo rozszerzać i utrzymywać. Uczysz się na przykładach z realnych problemów różnych typów aplikacji. Po ukończeniu wskażesz miejsca utrudniające rozwój, napiszesz rozszerzalne rozwiązania i odpowiesz na pytania rekrutacyjne o wzorce.

Filary OOP i UML w praktyce

Szkolenie rozpoczyna się od filarów programowania obiektowego: abstrakcji, enkapsulacji, dziedziczenia i polimorfizmu. Każdy z tych elementów omawiany jest w kontekście projektowania, tak aby świadomie budować strukturę systemu. Dzięki temu porządkujesz odpowiedzialności, definiujesz granice oraz rozumiesz zależności między klasami i interfejsami. Uzupełnieniem są diagramy klas w języku UML. Poznasz ich zastosowanie do opisywania relacji oraz sposób, w jaki pomagają lepiej zobaczyć kształt rozwiązania przed implementacją. To fundament do dalszej pracy ze wzorcami.

Zasady SOLID krok po kroku

Drugi blok to Zasady SOLID, które porządkują projektowanie obiektowe i wspierają tworzenie kodu łatwego w utrzymaniu. W kursie znajdziesz: Zasadę pojedynczej odpowiedzialności, Zasadę otwartego–zamkniętego, Zasadę podstawienia Liskov, Zasadę segregacji interfejsów oraz Zasadę odwrócenia zależności. Każda z nich wskazuje kierunek przy podejmowaniu decyzji projektowych. Uczysz się wykrywać miejsca utrudniające rozwój oraz wybierać rozwiązania, które ułatwiają rozszerzanie funkcjonalności bez niepotrzebnych zmian w istniejącym kodzie.

Wzorce kreacyjne

Trzeci obszar obejmuje wzorce kreacyjne, czyli sposoby tworzenia obiektów w prosty i wielokrotnie używalny sposób. Poznasz Buildera, Fabrykę, Fabrykę abstrakcyjną, Prototyp i Singleton. Wzorce te porządkują inicjalizację i konfigurację obiektów oraz pomagają utrzymać przejrzystość projektu. Zobaczysz, jak dobór podejścia do tworzenia instancji wpływa na relacje między elementami systemu oraz ułatwia planowe rozwijanie kolejnych funkcjonalności z zachowaniem spójności całego rozwiązania.

Wzorce strukturalne

Ten moduł skupia się na wzorcach strukturalnych: Adapterze, Dekoratorze, Fasadzie i Proxy. Ich celem jest ułatwienie implementacji złożonych struktur klas oraz relacji między nimi. Omawiane techniki porządkują współpracę elementów i upraszczają dostęp do funkcjonalności. Dzięki temu rozwiązanie staje się bardziej czytelne, a elementy systemu mogą współdziałać w zgodzie z założeniami projektowania obiektowego, co w praktyce pomaga utrzymać przejrzystość i stabilność rozwoju.

Wzorce behawioralne

Ostatnia grupa to wzorce behawioralne: Strategia, Obserwator, Stan, Metoda szablonowa oraz Łańcuch zobowiązań. Definiują one zachowanie i to, w jaki sposób korzystamy z obiektów oraz funkcjonalności. W praktyce porządkują przepływ działań i komunikację w systemie. Na przykładach zobaczysz, jak dobór właściwego wzorca upraszcza korzystanie z istniejących elementów oraz pozwala elastycznie rozwijać logikę bez naruszania działających fragmentów, zgodnie z celem tworzenia oprogramowania łatwego do rozszerzania i utrzymania.